Hallo allemaal,

jullie hebben misschien de laatste weken een bericht op mijn web-log zien staan over dat ik hulp nodig had voor mijn site.

ik heb inmiddels al genoeg hulp van vrienden en familie.

sorry voor degene die misschien nog interesse hadden.

zodra ik meer hulp nodig heb horen jullie het van me!

groetjes laura

De regels van deze site:

- Plaats geen berichtjes die niets met de site te maken hebben.

- plaats geen berichtjes met scheldwoorden

- Kopieer geen foto’s zonder toestemming van de beheerder

Ik vraag iedereen vriendelijk om zich aan deze regels te houden!

Alvast bedankt

groeten Laura

Naam: Laura Tijsinger

Leeftijd: 14

Woonplaats: Nieuwegein

Hobby’s: Paardrijden + verzorgen

Taak: Beheerder van de site

Het karakter van de Haflinger is maar met weinig worden te omschrijven.

Namelijk: De Haflinger is een intelligent, leergierig paardje, met een
vriendelijk karakter.

Witte manen en staart zijn de overduidelijke kenmerken van de Haflinger.

De haflinger is een raspaard. Haflingers komen van oorsprong uit Zuid-Tirol en omdat ze qua ras vrij sober zijn, werden ze veelal gebruikt als trek- en lastpaarden in de bergen. Ze worden daar ook vaak ingezet voor de arrenslee.

De haflinger bestaat alleen in voskleur met lichte staart en manen. Het is een werklustige pony met veel kracht, uithoudingsvermogen, intelligentie en vaak ‘koel in de kop’. Een haflinger is sober in onderhoud, dat wil zeggen, ze kunnen winter en zomer buiten blijven en hebben minder voer nodig dan een pony die ‘hoog in het bloed staat’.

Door het toevoegen van Arabisch bloed heeft de haflinger adellijke kenmerken gekregen. In 1961 is de eerste haflinger naar Nederland gebracht, waarna het ras zich heeft bewezen als zeer veelzijdig. Tegenwoordig (2004) vind je de haflinger terug onder het zadel (zowel dressuur- als westernrijden, aangespannen, vrijheidsdressuur, e.d.) Kortom, de haflinger is een pony die op veel onderdelen binnen de paardensport ingezet kan worden.

Exterieur: 
Het hoofd is klein en edel en moet een Arabische uitdrukking hebben (licht snoekshoofd). De ogen zijn groot, donker en levendig. De neusgaten zijn groot en breed, de oren klein en beweeglijk. Het hoofd heeft een goede aanhechting aan de hals.
De hals is goed en krachtig en droog gespierd. Geen ‘spekhals’. 
De rug en lendenen zijn van matige lengte, recht en droog gespierd.
Het kruis is licht afhellend, goed droog gespierd, met weinig naar buiten stekende heupbeen uitsteeksels.
De borst is sterk en diep.
De benen zijn sterk, hard en droog met correcte standen.
De schouder is lang, goed schuin, droog gespierd en goed aangesloten aan de romp. De voorarm is tamelijk lang en droog gespierd.
De voorknie is zuiver en in rechte lijn met voorarm en pijp. De pijp is eerder kort maar zuiver met goed uitkomende pezen. De sprong is lang, zeer zuiver en goed recht.
De kootstreek is soepel. De hoeven zijn klein. De stand is recht.
De gangen zijn ruim, vlot en soepel, zonder afwijkingen.

Stokmaat: 1.38m.  tot 1.48m. De schoft komt goed uit boven de ruglijn.

Kleur: De haarkleur van de Haflinger is vos, in alle voorkomende tinten (van melkvos tot koolvos). Het wit aan de benen moet weinig zijn. Manen (bij voorkeur dubbele manen) en staart (dik, goed behaard en niet te laag aangezet) moeten blond zijn.   

  De Haflinger is een klein, stevig en harmonisch gebouwd paard. Het kleine hoofd met de mooie grote ogen en kleine oortjes verraden de Oosterse afstamming. De Haflinger is bijzonder sober en zijn prestaties zijn, in verhouding tot zijn grootte, enorm. In Oostenrijk draagt de Haflinger de erenaam "Universal-Pferd", een naam die de Haflinger overal ter wereld waar heeft weten te maken.
De Haflinger is een prettig recreatiepaard, doch slaat ook op wedstrijden geen gek figuur! Mennen, dressuur, springen, voltige, western rijden, de Haflinger draait er zijn hoef niet voor om. De Haflinger is bijzonder mak en kan probleemloos na twee weken stilstand in de wei gezadeld worden voor een buitenrit. Een ideaal vrijetijdspaard.   
 
Sinds 1961 bestaat er in Nederland een zeer uitgebreide en toonaangevende fokkerij. In die tijd werden er maar liefst 750 beste merries en 10 hengsten uit het Stamland Tirol gehaald. Met deze dieren is in Nederland een zuivere Haflinger-fokkerij opgebouwd. 
Om een meer rijtypische Haflinger te fokken is vanaf 1963 de mogelijkheid opengesteld een Haflinger-merrie te laten dekken door een Arabische hengst. De veulens uit een dergelijke combinatie worden in een "Haflo-Arabe" register ingeschreven. Dergelijke kruisingen hebben goede resultaten opgeleverd doch door het terug kruisen van een Haflo Arabe met een zuivere Haflinger verkrijgt men toch meer de gewenste eigenschappen van de Haflinger.
Veulenboek paarden worden, als zij aan de eisen van het ras voldoen, op 3-jarige leeftijd opgenomen in het keurstamboek. Door het stamboek worden provinciale premiekeuringen georganiseerd en jaarlijks is er een Nationale tentoonstelling. De paarden worden dan, naast het exterieur, ook beoordeeld op fokprestaties en afstamming.
In tegenstelling tot sommige andere rassen neemt de Haflinger-fokkerij juist toe hetgeen een gevolg is van de positieve eigenschappen, zoals karakter en prestaties, van de Haflinger.

De afkomst van de Haflinger is niet erg duidelijk. Men zegt dat koning Lodewijk IV van Duitsland, een hengst uit Bourgondixeb naar zijn zoon Lodewijk van Brandenburg als huwelijkscadeau zou hebben gestuurd. Deze hengst dekte plaatselijk gefokte merries, die van oosterse afkomst waren. Nakomelingen uit deze kruisingen ontwikkelde zich tot de Haflinger.
Een andere groep beweerd weer dat de Haflinger zou afstammen van de oosterse paarden die in Tirol achterbleven nadat de Byzantijnse troepen in 555 de Oost-Goten in noordelijke richting over de Alpen verdreven hadden. Dit is de meest gangbare theorie.
De hedendaagse Haflinger stamt in ieder geval van de achterkleinzoon van de Arabische hengst El Bedavi, El Bedavi XXII en diens zoon Follie. El Bedavi XXII werd in 1868 naar de streek gebracht, om de paarden, die nogal grof waren, te verbeteren. Alle hedendaagse Haflingers stammen van hem af. De Haflinger  lijkt op het Avelignese ras, zijn broertje uit Italixeb. Voor de Eerste Wereldoorlog werd de Haflinger ook in Italixeb gefokt. De Haflingers, die tegenwoordig in Oostenrijk gefokt worden, dragen het brandmerk van een Edelweissbloem met in het midden de letter H. Zij worden als gevolg daarvan soms Edelweiss Pony’s genoemd. De Oostenrijkse stoeterij ligt in het dorpje Hafling in de Etschlandse Bergen in Oostenrijk. Omdat deze bergpony opgroeit op de hooggelegen bergweiden in de Alpen, is het dier in zijn element op steile berghellingen. De Haflinger wordt daar dan ook gebruikt als lastpony. Maar hij wordt ook gebruikt als werkpony, in de bosbouw en op het land, voor het verrichten van lichte taken. Terwijl Oostenrijkse boeren wel merries mogen houden, zijn de hengsten daarentegen in het bezit van de Oostenrijkse overheid. Ze worden gebruikt in de stoeterijen. Alleen de allerbeste hengsten mogen gefokt worden, waardoor het ras zijn kwaliteit behoudt en zuiver blijft.